Ile wynosi przeciętne wynagrodzenie w Polsce w 2019?

Wynagrodzenie

Mówi się, że płaca w Polsce rośnie, a coraz większe problemy ze znalezieniem pracowników wymuszają na przedsiębiorstwach korzystniejsze warunki zatrudnienia. Czy tak jest rzeczywiście? Sprawdzamy informacje podane przez Główny Urząd Statystyczne oraz piszemy, ile wynosi przeciętne wynagrodzenie w Polsce w 2019 roku.

Średnia krajowa w Polsce w 2019 roku

Znane są już najnowsze wyniki GUS-u w zakresie średniego wynagrodzenia w Polsce z sierpnia 2019 roku. Średnia krajowa wynosiła 5 125,26 zł brutto, co daje kwotę ok. 3 638 zł netto. Jak to wyglądało w porównaniu do poprzednich miesięcy?

W styczniu pracownicy zarabiali przeciętnie 4 931,80 zł brutto, lecz dobrą wiadomością jest to, że to najniższa dotychczas zanotowana kwota. Za to w lipcu zarobki były nieco wyższe, wynosiły 5 182,43 zł.

A jak prezentują się statystyki w odniesieniu do poprzedniego roku? W 2018 roku, w sierpniu, zarobki Polaków wynosiły średnio 4 798 zł. Można więc zauważyć spory wzrost. Jak pokazują dane, pracownicy mogą liczyć na ok. 300 zł więcej w stosunku do tego, co miało miejsce jeszcze rok temu.

Gdzie zarabia się najwięcej?

Aby jednak mieć pełen obraz sytuacji, warto wiedzieć, jaki jest rozkład średniej wynagrodzeń w największych miastach Polski. Gdzie zarabia się najwięcej? W których regionach płaca jest o wiele niższa od przeciętnej?

Dla nikogo nie powinno być zaskoczeniem, że na najlepsze zarobki można liczyć w Warszawie – tam średnia wynosi 6 155 zł. Jednak nie ma co się co dziwić, szczególnie biorąc pod uwagę, że koszty życia w stolicy są też wyższe. W Gdańsku wynagrodzenie wynosi ok. 5 831 zł, natomiast w Katowicach – 5 672 zł. Te miasta wiodą prym.

Na wynagrodzenie powyżej 5 000 zł można też liczyć w Szczecinie, Poznaniu, Wrocławiu oraz w Krakowie. Między 4 000 zł a 5 000 zł zarabia się m.in. w Lublinie, Rzeszowie, Zielonej Górze oraz w Opolu. Najniższe wynagrodzenie jest natomiast w Białymstoku – wynosi 3 932 zł.

W odniesieniu do poszczególnych województw to najwyższe pensje mają osoby mieszkające w województwie mazowieckim, dolnośląskim, śląskim oraz pomorskim.

Średnia a dominanta

Trzeba jednak pamiętać o tym, że średnia krajowa nie jest do końca najlepszym wyznacznikiem wynagrodzeń w Polsce. Dlaczego? Wynika to ze sposobu jej liczenia. Dodawane są wszystkie zarobki Polaków, które następnie są dzielone przez ich liczbę. Co za tym idzie, ze względu na procent osób zarabiających najwięcej ogólny obraz jest nieobiektywny.

Realne wartości to te, które wskazuje dominanta, czyli wartość przedstawiająca, w jakiej wysokości wynagrodzenie przeważa. I tu już pojawia się problem, ponieważ takie zestawienia GUS publikuje tylko raz na dwa lata. Co więcej, ostatnie z nich pojawiło się w lutym 2018 roku i dotyczyło sytuacji pracowników w 2016 roku.

W tym czasie dominanta wynosiła 2074,03 zł brutto. Jednocześnie średnia krajowa to aż 4346,76 zł brutto, czyli aż dwa razy więcej. Niestety, pierwsza kwota jest znacznie bliższa statystycznemu Polakowi.

Na dane za rok 2018 przyjdzie nam jeszcze poczekać. W międzyczasie można natomiast pomyśleć nad tym, jak zarabiać więcej. Warto pamiętać, że obecnie rynek pracy należy do pracowników, to coraz częściej oni dyktują warunki.

Na czym opiera się przemysł high-tech w Polsce i na świecie?

Nowoczesne technologie

Zarówno w Polsce, jak i na całym świecie, rozwija się przemysł high-tech. Czym jest to spowodowane? Na czym opiera się przemysł wysokiej technologii i jakie są prognozy na najbliższe lata? Sprawdzamy.

Przemysł high-tech – co to jest?

Jedną z gałęzi przemysłu jest high-tech, określany również przemysłem wysokiej technologii. Charakteryzuje się tym, że w procesie produkcji wykorzystywane są najnowsze osiągnięcia naukowe, techniczne oraz technologiczne. Ponadto gotowe wyroby powinny posiadać cechy innowacyjności.

Dynamiczny rozwój przemysłu high-tech można było zauważyć w latach 70. XX w. Wtedy zapoczątkowana została trzecia rewolucja przemysłowa, która bazowała na najnowszych dokonaniach.

Co istotne, przemysł wysokiej technologii w dużej mierze opiera się na badaniach naukowych, przeznaczany jest na nie spory kapitał. Oprócz tego ważna jest automatyzacja, komputeryzacja produkcji.

Gałęzie przemysłu high tech

Zarówno w Polsce, jak i na świecie, stale rozwijają się kolejne gałęzie przemysłu high-tech. Obecnie największy nacisk kładzie się na przemysł komputerowy, elektronikę oraz nanotechnologię. Dokonywane są nowe odkrycia w dziedzinie technologii lotniczej i kosmicznej, a także w przemyśle chemicznym. W tyle nie pozostaje przemysł farmaceutyczny i kosmetyczny, biotechnologia, inżyniera materiałowa. High-tech wkrada się również w świat medycyny, pojawia się np. optoelektronika.

Co ciekawe, w przemyśle wysokiej technologii aktywnie działają zarówno duże, międzynarodowe firmy, jak i małe przedsiębiorstwa, które za cel wybrały sobie specyficzną niszę rynkową.

Przemysł wysokiej technologi w Polsce i na świecie

Wraz z rozwojem przemysłu high-tech można zauważyć wyodrębnienie się technopolii. Są to okręgi przemysłowe, miasta, w których działają parki technologiczne i naukowe. Najwięcej można ich znaleźć w USA, w tym najbardziej znaną Dolinę Krzemową w San Francisco, która stała się siedzibą wielu korporacji transnarodowych. Swoje oddziały mają tam takie firmy jak Apple Inc., Google, Facebook, eBay, Intel, Hewkett-Packard, Yahoo!, SanDisk, Nividia oraz Adobe System. Oprócz tego duże znaczenie w Stanach Zjednoczonych mają takie obszary jak Droga 128 w Bostonie oraz Orange County w Los Angeles. W wielkiej Brytanii wyróżni się Silicon Glen w Edynburgu oraz Korytarz M4 w Londynie. Natomiast Niemcy mogą pochwalić się technopolis Silicon Bawaria w Monachium.

Również i w Polsce ten sektor działalności się rozwija, choć na mniejszą skalę. Pierwszym technoparkiem był Poznański Park Naukowo-Technologiczny. Łódź nie pozostaje w tyle, może się pochwalić Bionanoparkiem oraz Łódzkim Regionalnym Parkiem Naukowo-Technologicznym. W Krakowie mieści się Krakowski Park Technologiczny, gdzie siedziby ma m.in. ComArch, Motorola i Shell.

Trzeba jednak zwrócić uwagę na jedną rzecz – ze względu na konieczność stosowania nowych technologii oraz prowadzenia badań naukowych, przemysł high-tech jest kapitałochłonny. Z tego względu można zauważyć zależność między dynamiką rozwoju przemysłu wysokiej technologii a poziomem rozwoju ekonomicznego kraju.

Odnawialne źródła energii – w jakie warto zainwestować?

Turbiny wiatrowe na polu

Od dłuższego czasu mówi się, że trzeba szukać nowych źródeł energii, które zaspokoją społeczne zapotrzebowanie, w momencie, gdy skończą się obecnie wykorzystywane źródła nieodnawialne. Czy jednak warto w nie inwestować? W jaki konkretnie? Co trzeba wiedzieć o odnawialnych źródłach energii?

Odnawialne źródła energii – czym są?

Dzięki energii funkcjonuje nasz świat – możemy korzystać z komputerów, zapalać światła oraz jeździć samochodem. Obecnie jednak większa część światowej gospodarki opiera się na nieodnawialnych źródłach energii jak węgiel kamienny czy brunatny, ropa naftowa, gaz ziemny, torf czy uran. Są to paliwa, które wytwarzane są przez wiele milionów lat i ich odnowienie nie jest możliwe w którym czasie. Odwrotnie wygląda to w przypadku źródeł energii odnawialnych: słońca, wiatru, wody, ziemi i biomasy – ich cechą charakterystyczną jest to, iż ich zasoby odtwarzają się bardzo szybko, nie ma więc obawy, że zostaną wykorzystane w całości i bez możliwości dostępu do nich.

Które odnawialne źródła energii są najczęściej wykorzystywane?

Choć procent wykorzystania odnawialnych źródeł energii na świecie wciąż jest stosunkowo niski (ok 18% całych zasobów), z roku na rok powoli zaczyna się to zmieniać. Popularność w wykorzystaniu energii wodnej, słonecznej, geotermalnej i wiatrowej jest coraz większa i widać to też na wykresach światowego zużycia, gdzie poziom użycia rośnie z roku na rok. Coraz więcej państw zaczyna inwestować coraz to większe sumy w celu zwiększenia udziału energii odnawialnej, a wielu przypadkach nadal jest to jednak za mało.

Panele solarne

W jakie źródła energii odnawialnej warto zainwestować?

Największym i jednocześnie najpowszechniejszym źródłem energii jest energia słoneczna. Praktycznie niezależnie od regionu świata możliwe jest uzyskania odpowiednich wielkości energii, koniecznych do zaspokojenia potrzeb całej ludzkości. Widać to także na przykładzie działań indywidualnych, choćby poprzez montowanie paneli fotowoltaicznych.

Ciekawą alternatywą jest także energia wiatrowa, choć w tym przypadku istotna będzie ilość wiatrów w regionie, przy czym, im wyżej położony dany teren, tym większa jest ilość dni wietrznych. Turbiny wiatrowe najlepiej działają, gdy jest ich więcej, ciężko więc wykorzystać je do indywidualnych potrzeb.

Możliwości energetyczne źródeł odnawialnych są ogromne i gdyby wykorzystać je w pełni, byłyby w stanie kilkunastokrotnie spełnić zapotrzebowania ludzkości. Niestety tutaj pojawia się kilka istotnych problemów.

Inwestycja w odnawialne źródła energii, a koszty

Jednym z największych problemów odnawialnych źródeł energii są koszty samych inwestycji. Choć technologia wciąż się rozwija i coraz łatwiej jest pozyskiwać energię za ich pomocą, to jednak same koszty związane z zakupem i instalacją nie należą do najniższych. Ceny te oczywiście od dłuższego czasu spadają, nadal jednak są zdecydowanie wyższe niż przy wykorzystaniu konwencjonalnych źródeł energii.

Problem jest także w związku z dotacjami – więcej pieniędzy idzie właśnie na paliwa kopalniane i dopłaty się ukierunkowane, właśnie na nie. Inna kwestia to ilość energii, jaką dostarczają poszczególne źródła – pomimo ogromnego potencjału, surowce odnawialne dają mniej realnej energii, niż paliwa kopalniane.

Z czasem może się to jednak zmienić, choć nie od razu. Trzeba też pamiętać, że zastosowanie odnawialnych surowców ma też duży wpływ na nasze zdrowie oraz środowisko. Obecne konwencjonalne źródła odpowiadają za znaczne zanieczyszczenie powietrza oraz powiązane z tym liczne zachorowania. Ograniczenie ich na rzecz energii ze słońca, wiatru czy ziemi, choć droższe, niesie ze sobą szereg pozytywnych skutków dla społeczeństwa i naszego otoczenia. Wysokie koszty inwestycji prędzej czy później zwrócą się – zarówno pod względem zasobności naszego portfela, jak i kondycji naszej i środowiska. To mniejsze zanieczyszczenia, więcej zdrowia, ograniczenie importu surowców energetycznych z zagranicy (korzyści ekonomiczne) oraz możliwość wytworzenia nowych miejsc pracy.

Dotacje na innowacje – na co można dostać dofinansowanie z UE?

Innowacje i pomysły

Jedną z podstaw działalności UE jest finansowanie poprzez dotacje, które mają być wsparciem dla rozwoju lokalnych przedsiębiorstw. Jednym z nich są dotacje na innowacje, które opierają się na szerokim pojęciu wsparcia – zarówno poprzez dodatkowe finansowanie, jak i uwzględnianie ulg. Jak dostać dofinansowanie z UE? Na co mogą być wydane te pieniądze?

Dotacje na innowacje – czyli co?

Mówiąc o dotacjach na innowacje, warto zastanowić się nad tym pojęciem dokładniej, a konkretnie, zorientować co się pod nim kryje. W myśl przepisów UE, innowacje to działania mające na celu stworzenie całkowicie nowego lub ulepszenie istniejącego produktu/usługi/procesu, a także wdrożenie nowych metod marketingowych lub organizacyjnych także w rozumieniu problemów społecznych i miejsc pracy. W ten sposób otwiera się dość szerokie pole możliwości, dzięki czemu da się zarówno rozwinąć aktualne działania, jak i wdrożyć badania potrzebne do takiego rozwoju oraz wytworzenia nowych produktów. Jeżeli mamy pomysł na coś nowego, ale nie mamy potrzebnej infrastruktury, wówczas także jest to szansa dla nas.

Dla kogo dotacje na innowacje?

Jest to program przeznaczony przede wszystkim dla przedsiębiorstw już działających na rynku, które chcą ulepszyć swoją dotychczasową pracę, jak i podjąć się wyzwania stworzenia czegoś nowego. Oczywiście trzeba przy tym udowodnić, że przedmiot takiego projektu nie występuje na rynku docelowym lub znacząco się różni od tych już oferowanych. Podane czynniki są więc tutaj kluczowe, warto też pamiętać, że UE określa sumę dofinansowania, ale to od rządu zależeć będzie, jak zostaną one wykorzystane.

Na wsparcie z Unii mogą liczyć tutaj: projekty badawczo-rozwojowe, inwestycje w infrastrukturę, wdrożenie wyników projektów badawczo-rozwojowych w firmie, a także wdrożenie innowacji w przedsiębiorstwach. Każdy z tych obszarów dotyczy innego programu realizowanego przez rząd krajowy.

Prowadzenie biznesu

Jakie są programy dotacji na innowacje w Polsce?

Unia Europejska w ramach swoich działań przekazuje pieniądze z przeznaczeniem na innowacje, ale to rząd danego kraju nimi dysponuje, tworząc tym samym swoje własne programy lokalne. W Polsce co roku otwierane są nowe projekty z określoną pulą pieniędzy przeznaczonych na konkretne cele do realizowania w danym obszarze. Kierowane mogą być też do innych grup przedsiębiorców w zależności od województwa, miasta czy wielkości samej firmy. Wyróżnia się tutaj:

  • Program Inteligentny Rozwój (POIR)
  • Program Polska Wschodnia
  • Regionalne Programy Operacyjne (RPO – dla każdego województwa)

Otrzymanie dotacji rozstrzyga się za pomocą konkursów. Firmy wysyłają wnioski wraz z planem działań i na tej podstawie określa się, który projekt będzie najlepszy.

Jak dostać dotacje na innowacje?

W pierwszej kolejności należy dobrze zapoznać się z aktualnymi programami oferowanymi w ramach dotacji. Następnie trzeba przygotować dokładny projekt, w którym wypisuje się, co zamierza się zrobić i ile to zajmie czasu. Wszystkie szczegóły należy uwzględnić we wniosku, który wysyła się do odpowiedniej instytucji, właściwej dla danego programu. Jeżeli nie wiemy, czy kwalifikujemy się do dotacji, warto skorzystać ze wsparcia Punktów Informacyjnych Funduszy Unijnych, które dostępne są w wielu miastach. Można tam uzyskać właściwe informacje na ten temat, a także pomoc przy składaniu i rozliczaniu wniosków.

Przemysł ciężki – czym jest i co obejmuje?

rafineria

Czym zajmuje się przemysł ciężki? Jakie są jego poszczególne gałęzie? W jaki sposób wpływa on na gospodarkę, środowisko naturalne i poziom życia społeczeństwa?

Czym jest przemysł ciężki?

Przemysł ciężki to dział gospodarki związany z przetwarzaniem surowców o dużej masie. Obejmuje eksploatację zasobów naturalnych oraz ich przetwarzanie na produkty mające zaspokoić potrzeby człowieka lub wykorzystywanie ich do wytwarzania energii. W pracach w obrębie przemysłu ciężkiego wykorzystywane są zarówno maszyny i urządzenia, jak i pracownicy o odpowiednich kwalifikacjach. Duże znaczenie ma podział pracy, który usprawnia proces masowego wytwarzania towarów.

Jakie funkcje spełnia przemysł ciężki?

Rola, jaką przemysł ciężki odgrywa w gospodarce, jest nie do przecenienia. Jedną z jego głównych funkcji jest funkcja ekonomiczna (lub inaczej: produkcyjna). Przemysł ciężki pozyskuje i przetwarza surowce i półprodukty na różne artykuły. Dzięki temu współtworzy PKB, przyspiesza postęp technologiczny, stymuluje społeczno-gospodarczy rozwój danego regionu, kształtuje struktury bilansu handlowego, a przy tym oddziałuje też na inne działy gospodarki, pobudzając rozwój na przykład rolnictwa czy sektora usług.

Ale przemysł ciężki pełni też funkcję społeczną, czyli wpływa na poziom życia ludności. Tworząc miejsca pracy, kształtuje strukturę wykształcenia i zawodową w danym rejonie. Trzecią ważną funkcją tego przemysłu jest funkcja przestrzenna. Przemysł ciężki wpływa na zmiany sposobu zagospodarowania terenu (na przykład rolne nieużytki przekształcane są na tereny pod zabudowę zakładów przemysłowych) i zmienianie środowiska przyrodniczego. To ostatnie polega nie tylko na zmianie ukształtowania terenu, ale wpływa również na degradację gleby oraz zanieczyszczenie atmosfery i wód (jak widać, nie wszystkie skutki przemysłu ciężkiego są pozytywne).

wnętrze huty

Jakie są gałęzie przemysłu ciężkiego

Do gałęzi przemysłu ciężkiego należy budownictwo, czyli działalność związana ze wznoszeniem obiektów budowlanych, ale także z odbudową, przebudową, konserwacją i modernizacją już istniejących, oraz rozbiórką tych, które na przykład nie spełniają wymagań technicznych.

Inną gałęzią jest przemysł chemiczny. Można go podzielić na przemysł chemii organicznej, wytwarzający produkty na bazie substancji organicznych, takich jak węglowodory, tłuszcze, drzewo czy kauczuk, oraz przemysł chemii nieorganicznej, zajmujący się wytwarzaniem produktów przede wszystkim na bazie minerałów i rud.

Przemysł elektromaszynowy zajmuje się wytwarzaniem maszyn, urządzeń elektronicznych i środków transportu. Do jego najważniejszych produktów należą te, które są wykorzystywane w innych gałęziach przemysłu, na przykład silniki, turbiny, maszyny górnicze, budowlane i włókiennicze. Przemysł mineralny przetwarza surowce skalne, a do jego najważniejszych produktów należą materiały budowlane, spoiwa wiążące i wyroby ceramiczne.

Jest także przemysł paliwowo-energetyczny, którego zadaniem jest wydobywanie surowców energetycznych, takich jak ropa naftowa, węgiel i gaz ziemny, oraz przetwarzanie ich w rafineriach i elektrowniach. Wreszcie nie można nie wspomnieć też o przemyśle zbrojeniowym, związanym między innymi z produkcją broni i amunicji.

Co to jest gospodarka? Jakie sektory obejmuje gospodarka?

czym-jest-gospodarka-sektory-gospodarki

Czym jest gospodarka? Jak ją sklasyfikować i jakie wyróżnia się sektory gospodarki w Polsce i na świecie? Przedstawiamy podstawowe informacje na temat gospodarki, podpowiadamy, co obejmuje każdy z sektorów oraz na czym polega system ekonomiczny, jakim jest gospodarka rynkowa.

Co to jest gospodarka?

Czym jest gospodarka? Według słownikowej definicji jest to ogół działalności polegających na wytwarzaniu i podziale dóbr i usług zgodnie z potrzebami ludności. Może być to całokształt działalności gospodarczej, który prowadzony jest w danym kraju (wtedy mamy do czynienia z gospodarką narodową), regionie (gospodarka regionalna) lub na całym świecie (gospodarka światowa). Gospodarka najczęściej regulowana jest przez państwo lub rynek.

Ponadto gospodarkę można podzielić na kilka sektorów. Zazwyczaj wyróżnia się trzy podstawowe, takie jak rolnictwo, przemysł i usługi. Każdy z nich jest niezwykle ważny i znacząco wpływa na funkcjonowanie państwa.

Sektory gospodarki krajowej

Zgodnie z podanym wyżej podziałem, sektor pierwszy obejmuje rolnictwo, leśnictwo, rybołówstwo i przemysł wydobywczy (górnictwo), sektor drugi – przemysł przetwórczy i budownictwo, a trzeci – szeroko rozumiane usługi, w tym handel czy transport. Niekiedy wyodrębniany jest także czwarty sektor, obejmujący zdobywanie, przetwarzanie i dostarczanie informacji.

Oprócz tradycyjnego podziału na trzy podstawowe sektory, gospodarkę krajową można podzielić również na pięć, nieco bardziej szczegółowych sektorów. W tym przypadku sektor pierwszy obejmuje zarówno rolnictwo, jak i leśnictwo i rybołówstwo, drugi – przemysł wydobywczy, przetwórczy i budownictwo, a trzeci – usługi infrastrukturalne, czyli handel, transport i łączność oraz gospodarkę komunalną. Pozostałe dwa sektory to usługi zaawansowane (czyli usługi bankowe, marketingowe, ubezpieczeniowe i obrót nieruchomościami) oraz sektor piąty – usługi dla ludności (edukacja, ochrona zdrowia, opieka społeczna, turystyka i rekreacja, administracja, wymiar sprawiedliwości oraz policja i wojsko).

Co to jest gospodarka rynkowa?

Gospodarkę można sklasyfikować ze względu na mechanizmy regulacyjne, w ten sposób wyróżnia się właśnie gospodarkę rynkową, nakazową lub mieszaną. Gospodarka rynkowa jest obecnie najczęściej spotykanym rozwiązaniem ekonomicznym. Polega ona na tym, że podmioty gospodarcze, takie jak poszczególne firmy czy banki, dążąc do zysku, podejmują decyzje dotyczące produkcji czy inwestowania na podstawie mechanizmów rynkowych (podaż, popyt). Dlatego bardzo ważnym czynnikiem w tym systemie jest konkurencja, która prowadzi do obniżania cen produktów i usług oraz do podnoszenia ich jakości. W końcu przedsiębiorcy, którzy chcą sprzedawać swoje dobra, muszą stale dbać o to, aby były one jak najbardziej atrakcyjne dla potencjalnego klienta. Jak widać, taka gospodarka sprzyja konsumentom, ponadto mamy w niej bardzo wiele możliwości wyboru.

Jak uzyskać patent? Co można opatentować?

żarówka w ręce

Co trzeba zrobić, żeby w Polsce uzyskać patent. Gdzie się zwrócić w tym celu i jakich formalności dopełnić?

Co to jest patent?

Patent to obowiązujące przez określony czas prawo do wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zawodowy i zarobkowy, na terytorium danego państwa. Prawo to przyznawane jest przez wyznaczony do tego organ państwowy, regionalny lub międzynarodowy. W Polsce udziela go Urząd Patentowy w drodze decyzji warunkowej.

W okresie działania patentu korzystanie z wynalazku przez inne osoby może się odbywać jedynie za zgodą uprawnionego, który ma prawo udzielić w drodze umowy takim osobom licencji do korzystania z wynalazku. Może on też zakazać osobom trzecim korzystania z wynalazku w sposób polegający na wytwarzaniu, używaniu, wprowadzaniu do obrotu i oferowaniu produktu będącego przedmiotem wynalazku oraz stosowania sposobu będącego przedmiotem wynalazku.

Co można opatentować?

Aby móc opatentować jakiś wynalazek, musi on spełniać cztery warunki. Po pierwsze, musi być nowością w skali światowej. Po drugie, musi posiadać poziom wynalazczy, związany z brakiem oczywistości. Po trzecie, musi stanowić rozwiązanie techniczne. I wreszcie po czwarte, musi on się nadawać do przemysłowego i powtarzalnego odtwarzania.

Jak z tego wynika, powinna to być rzecz konkretna – nie można opatentować rozwiązania, które ma charakter czysto organizacyjny lub estetyczny. Również na odkrycia naukowe, metody matematyczne, programy do maszyn cyfrowych i sposoby przedstawienia informacji nie przysługują patenty.

Jak uzyskać patent w Polsce?

W Polsce postępowanie zgłoszeniowe w celu uzyskania patentu toczy się przed Urzędem Patentowym RP. Osobami uprawnionymi do występowania przed nim są zarejestrowani w Polsce rzecznicy patentowi oraz same osoby zgłaszające. A zatem osoba składająca wniosek o przyznanie patentu może korzystać z pośrednika albo osobiście i bezpośrednio przeprowadzać tę procedurę.

Aby zgłosić wynalazek, należy opracować dokumentację zgłoszeniową zgodnie z obowiązującymi wymogami. Powinna ona obejmować przede wszystkim podanie, w którym wymieniony będzie zgłaszający (może to być jedna lub więcej osób albo firma) oraz twórcy rozwiązania stanowiącego przedmiot wynalazku. Do tego dołączyć należy opis wynalazku – chodzi tu o to, aby przedstawić go na tle stanu techniki w dacie zgłoszenia. Trzeba wykazać ekspertom Urzędu Patentowego istotę wynalazku i wyjaśnić, na czym polega jego innowacyjność.

Oprócz tego wymaganymi dokumentami są zastrzeżenia patentowe wyznaczające zakres ochrony patentu, skrót przeznaczony do opublikowania, oraz inne załączniki, takie jak rysunki i przykłady wykonania wynalazku.

Całą wyżej opisaną dokumentację należy przekazać Urzędowi Patentowemu RP, który siedzibę ma w Warszawie przy alei Niepodległości 188. Za zgłoszenie wynalazku trzeba wnieść opłatę, która wynosi 550 zł. Oczywiście skorzystanie z usług rzecznika patentowego również jest odpłatne. Ceny mogą być różne, choć Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości ustala minimalne wysokości takich opłat.

Fotowoltaika – co to jest i czy się opłaca?

panele słoneczne na dachu

Czy fotowoltaika to dobre i opłacalne rozwiązanie? Na czym w ogóle polega i z jakimi kosztami trzeba się liczyć?

Czym jest fotowoltaika?

Fotowoltaika jest to nazwa procesu pozwalającego pozyskiwać energię elektryczną ze słońca. Odbywa się to za pomocą paneli słonecznych, krzemowych płyt, które rozmieszcza się na dowolnej powierzchni (najczęściej są to dachy budynków), by przez cały rok produkować prąd ze światła słonecznego.

Jest to możliwe dzięki zjawisku noszącemu nazwę efektu fotowoltaicznego. Polega ono na tym, że w półprzewodniku powstaje elektromotoryczna siła. Krzem, z którego zrobione są panele, przechwytuje fotony, najmniejsze cząstki światła, i wprawia w ruch elektrony, na skutek czego w ogniwach fotowoltaicznych, z których składają się panele, energia słoneczna zostaje zamieniona na prąd stały. By móc go wykorzystać, potrzebny jest inwerter solarny, czyli falownik, który przekształca go w prąd zmienny, którego parametry są zgodne z parametrami sieci publicznej.

Panele fotowoltaiczne montuje się w ten sposób, aby były skierowane na południe. Takie ustawienie umożliwia im przechwytywanie możliwie największej dawki promieni słonecznych. Oczywiście nie mogą być ustawione w zaciemnionym miejscu.

Czy fotowoltaika się opłaca?

Rzecz jasna samo zamontowanie instalacji fotowoltaicznej wiąże się z kosztami. Te mogą być bardzo różne, w zależności od jakości i rodzaju paneli (czy będą mono- czy polikrystaliczne), marki i jakości inwertera oraz poziomu skomplikowania montażu. Wydatek dla przeciętnej rodziny może wynieść około 18 tys. – 25 tys. zł.

Korzyści płynące z zastosowania fotowoltaiki są jednak nie do przecenienia. Owszem, trzeba się wykosztować przy montażu instalacji, ale od tego momentu znika konieczność opłat za prąd. Dopóki ktoś nie wpadnie na pomysł wprowadzenia podatku od promieni słonecznych, możemy czerpać energię ze słońca całkowicie za darmo.

Więc choć koszty montażu mogą być znaczne, to kiedy już się zwrócą, korzystanie z energii słonecznej będzie stanowiło czysty zysk. Wprawdzie zwrot poniesionych kosztów może dość długo potrwać, ale i sama instalacja fotowoltaiczna to inwestycja na lata – raz zamontowane panele będą służyć przez ponad 25 lat bez potrzeby wymiany.

Jakie jeszcze są zalety fotowoltaiki?

Kolejną zaletą jest to, że taki sposób pozyskiwania prądu jest przyjazny dla środowiska. Energia słoneczna jest przecież czymś całkowicie naturalnym, korzystanie z niej w żadnym stopniu nie wpływa na przyrodę. Cóż to za alternatywa dla kopcących dymem elektrowni. Zachęcająca jest też niewątpliwie bezobsługowość instalacji fotowoltaicznej – jej działanie jest automatyczne. Użytkownik nie musi nic robić ani wymieniać żadnych elementów.

Jak działają sieciowe instalacje fotowoltaiczne?

Instalacja fotowoltaiczna zintegrowana z siecią publiczną umożliwia nie tylko bieżące korzystanie z wyprodukowanej przez ogniwa energii, ale także przesyłanie jej nadwyżek do sieci publicznej. Wytwarzana przez instalację fotowoltaiczną energia ma nieco większe napięcie niż ta pochodząca z sieci publicznej. Z tego względu prąd z systemu fotowoltaicznego zużywany jest w pierwszej kolejności. Jego nadmiar jest przesyłany do sieci przez licznik dwukierunkowy.

Funkcje banku centralnego. Za co jest odpowiedzialny bank centralny?

Ogromny skarbiec w banku

Bank centralny to instytucja, która ma kluczowe znaczenie dla gospodarki każdego kraju i odpowiada za prowadzenie polityki pieniężnej oraz kursowej państwa. Ma również duży wpływ na stabilność systemu bankowego. Polskim bankiem centralnym jest Narodowy Bank Polski z siedzibą w Warszawie. W poniższym artykule przybliżamy postać tej jednostki bankowej.

Bank centralny – co to jest?

Bank centralny kreuje dwa rodzaje pieniądza, jakimi są centralny pieniądz gotówkowy oraz pieniądz bezgotówkowy (wkładowy/żyrowy).

Centralny pieniądz gotówkowy charakteryzuje się doskonałą płynnością i obsługuje sferę konsumpcyjną oraz dochodową, jako „środek płatniczy” . Daje także możliwość zwalniania z zobowiązań.

Z kolei pieniądz bezgotówkowy, pełni funkcję centralnego pieniądza rezerwowego. Występuje tylko w formie zapisów na bankowych rachunkach depozytowych. Bank centralny jest instytucją, która posiada monopol kreacji pieniądza centralnego, który jest niezbędny bankom komercyjnym dla ich prawidłowego funkcjonowania.

Gmach główny banku

Bank centralny – jakie funkcje?

Bank centralny pełni trzy zasadnicze funkcje, mianowicie:

  • Bank państwa

To najważniejszy bank w kraju, związany ze sferą monetarną realizowaną za pomocą specjalnych narzędzi. Odpowiada za stabilność pieniądza w gospodarce rynkowej. W tym zakresie prowadzone są rachunki bankowe rządu oraz centralnych instytucji państwowych. Zajmuje się także państwowymi funduszami celowymi i państwowymi jednostek budżetowych, a także, realizuje ich zlecenia płatnicze. Ponieważ zajmuje się obsługą budżetu państwa bank centralny, nazywany jest potocznie kasjerem rządu.

  • Bank banków

Bank centralny ma również wpływ na wielkość akcji kredytowej banków oraz nasilenie kreacji pieniądza bezgotówkowego. Wiąże się to z tym, że na rachunkach banku centralnego utrzymywane są rezerwy pieniężne innych banków, a sam stanowi dla nich źródło rezerwy kredytowej. Prowadzone są skrupulatne rozliczenia z bankami oraz innymi instytucjami finansowymi, sprawdzane są systemy rozliczeń pieniężnych i prowadzone są bieżące rozrachunki międzybankowe. Bank centralny aktywnie uczestniczy również w międzybankowym rynku pieniężnym. Jest także odpowiedzialny za stabilność i bezpieczeństwo całego systemu bankowego. Pełniąc tę funkcję, sprawuje też kontrolę nad działalnością banków komercyjnych, a zwłaszcza nad przestrzeganiem przepisów prawa bankowego.

  • Bank emisyjny

W tym wypadku Bank centralny ma wyłączne prawo do emisji pieniądza gotówkowego. Związane jest to z emisją znaków pieniężnych, organizacją obiegu pieniężnego oraz regulacją podaży pieniądza. Odbywa się to za pomocą stóp procentowych oraz operacji otwartego rynku. Określa również wielkość emisji oraz moment wprowadzenia pieniądza gotówkowego do obiegu. Jest odpowiedzialny za obieg pieniężny oraz reguluje ilość pieniądza w obiegu.

Bank centralny oprócz tego, że pełni funkcję nadzorcy banków, reguluje także funkcje banków komercyjnych. Ma to na celu zapewnienie bezpieczeństwa banków oraz zgromadzonych w nich wkładów pieniężnych, oraz dbanie o płynność finansową w systemie bankowym. Bank centralny może występować także jako kredytodawca ostatniej instancji. W sytuacji pojawienia się problemów związanych z płynnością finansować bank komercyjny może otrzymać pomoc finansową w postaci kredytu redyskontowego lub kredytu lombardowego.

Można by powiedzieć, że Bank centralny to swego rodzaju serce bankowości. Ze względu na wiele pełnionych funkcji, jest kluczowym elementem systemu bankowego wokół którego, kręci się nasze życie oraz świat, który nas otacza. Bez niego zapanowałby niebywały chaos.

Przemysł 4.0 – czym jest, na czym się skupia?

praca przy laptopach

Co to jest Przemysł 4.0? Na czym on polega i jakie nowe możliwości stwarza dla przedsiębiorców i całego procesu produkcyjnego?

Co to jest Przemysł 4.0?

Przemysł 4.0 to określenie najnowszej rewolucji przemysłowej. Numer oznacza, że to już czwarta w historii ludzkości. Pierwszą była mechanizacja – to wynalezienie i wdrożenie do użytku silnika parowego stało się bodźcem, który wprowadził produkcję w erę industrializacji. Drugą przemysłową rewolucją była elektryfikacja. Na miano trzeciej rewolucji przemysłowej zasłużyła cyfryzacja – wydajne komputery i układy przetwarzania danych umożliwiły osiągnięcie wyższego stopnia automatyzacji, pozwalając tym samym na większą precyzję i wydajność.

To trzy rewolucje przemysłowe, a co z czwartą? Otóż uważa się, że jej istotą jest integracja systemów i tworzenie sieci. Przemysł 4.0 oznacza integrację ludzi i sterowanych cyfrowo maszyn z Internetem i technologiami informacyjnymi. Przepływ informacji jest realizowany w pionie i w poziomie, a zatem z poszczególnych komponentów do działu IT przedsiębiorstwa i w drugą stronę (przepływ w pionie), a także pomiędzy maszynami biorącymi udział w procesie produkcji a systemem produkcyjnym (przepływ w poziomie).

Przemysł 4.0 to w zasadzie nic innego jak unifikacja świata rzeczywistego maszyn produkcyjnych z wirtualnym światem Internetu i technologii informacyjnej. Polega na automatycznej wymianie informacji w toku produkcji przez ludzi, maszyny i systemy IT. Czwarta rewolucja przemysłowa znajduje odbicie właściwie na każdym etapie procesu produkcyjnego i czynności mu towarzyszących – od złożenia zamówienia i dostarczenia wymaganych komponentów, aż do samej wysyłki towaru do klientów i usług posprzedażowych.

W efekcie czwartej rewolucji przemysłowej zanika bariera między ludźmi a maszynami. Powstają inteligentne fabryki z cyber-fizycznymi systemami produkcji, działającymi w otoczeniu internetu ludzi (obejmującego sieci społecznościowe i biznesowe), rzeczy (inteligentna mobilność), usług (inteligentne sieci i logistyka) oraz danych (inteligentne budynki i mieszkania).

Jakie są zalety Przemysłu 4.0?

Usieciowienie i wymiana danych, czyli elementy stanowiące istotę Przemysłu 4.0, umożliwiają przedsiębiorstwom bardziej ekonomiczną produkcję oraz szybszą reakcję na indywidualne potrzeby klientów. Zasoby produkcyjne mogą bazować na otwartych standardach o wysokim stopniu modularności. Integracja systemów produkcyjnych znacznie ułatwia zarządzanie produkcją wielu wariantów produktów.

Czwarta rewolucja przemysłowa przyniosła też duże zmiany w zakresie efektywności. Nastąpiła optymalizacja procesów i zapasów, a dostępność produkcji oparta jest na inteligentnej bazie danych. Dzięki Przemysłowi 4.0 ponadto małoseryjna produkcja zyskała zalety do tej pory charakterystyczne dla produkcji masowej, ponieważ narzędzia produkcyjne w wielu przypadkach mogą teraz same modyfikować swoje działanie i przystosowywać się do nowych zadań – potrzebują jedynie odpowiedniego polecenia wydanego przez program do obsługi maszyn. Automatyczne połączenie włącza moduły potrzebne do wykonania określonego zadania, a wyłącza te, które są do tego celu zbędne.

Kolejną kwestią, która uległa poprawie, jest konkurencyjność. Przedsiębiorstwa mogły obniżyć koszty produkcji, zabezpieczyć aktualne lokacje fabryk dzięki zwiększeniu ich konkurencyjności, a połączenie produkcji ze światem IT stworzyło dla producentów duży potencjał innowacyjny.